“De meeste mensen in een crisisopvang zijn niet heel anders dan jij en ik.”

Van crisis tot beschermd wonen

Jort werkt als trajectregisseur – en eerder als trajectbegeleider – op een locatie waar een crisisopvang én een beschermde woonvorm gehuisvest zijn. “Dat maakt het extra interessant”, vertelt hij. “Je krijgt daardoor met veel verschillende hulpvragen te maken. Mensen in een crisisopvang hebben vaak pech gehad in het leven. Door een relatiebreuk, schulden of verlies van een baan zijn ze dakloos geraakt. Ze zijn eigenlijk niet heel anders dan jij en ik. Wij helpen hen zo snel mogelijk door te stromen naar een eigen plek.” Daarentegen zijn de trajecten in een beschermde woonvorm langduriger, legt Jort uit. “Hier wonen mensen die – soms tijdelijk – niet zelfstandig kunnen wonen en vaak psychiatrische problemen hebben.”

Regie en samenwerking

Als trajectregisseur is hij eindverantwoordelijk voor het hulpverleningstraject. “Ik begeleid cliënten niet direct zelf, maar doordat ik op een locatie werk zie ik bewoners wel regelmatig. Dit contact vind ik fijn. Je kent elkaar al en dit basisvertrouwen helpt bij het maken van een plan.”

Een van zijn kerntaken is het maken en monitoren van het begeleidingsplan. “Dit doe ik het liefst samen met de trajectbegeleider en de cliënt, zodat we allemaal de neuzen dezelfde kant op hebben. Regelmatig bespreek ik alle trajecten met de begeleiders en woonzorgondersteuners. Zo kan ik coachen, adviseren en tijdig bijsturen als dat nodig is.”

Elke dag een verrassing

De werkdag loopt vrijwel nooit zoals de agenda het aangeeft, vertelt Jort. “Daar houd ik van, het is altijd een verrassing!” Zijn tijd vult zich met caseloadgesprekken, dossiers checken, telefonisch overleg met ketenpartners, maar ook met bewoners die langskomen omdat ze bijvoorbeeld een lekke band hebben. Hij schiet in de lach: “Die ga ik niet plakken hoor! Natuurlijk help ik wel bij het zoeken naar een oplossing.”

Gouden randje

Oplossingen zoeken voor problemen, kijken naar wat wél kan, het verschil maken voor een ander: voorbeelden waar Jort warm voor loopt. Hij denkt even na: “Onrecht. Dat is de rode draad die mij drijft. Ik heb meegemaakt dat mensen in een zorgvacuüm terecht komen, doordat zorgpartijen naar elkaar wijzen. Het kan toch niet zo zijn dat iemand eerst op straat moet belanden om een doorbraak te forceren? Dat gaat me aan het hart.” Hij zoekt daarom graag naar manieren om invloed uit te oefenen op de zorg en deze te verbeteren. “Juist de externe contacten die ik heb met ketenpartners geven deze functie voor mij een gouden randje.”

Ruimte om te pionieren

Het verbinden van zaken waar meerdere partijen baat bij hebben heeft Jorts interesse. “Zo heb ik een groep studenten van neuromarketing een opdracht laten uitvoeren op onze locatie.” Lacht: “Misschien niet een onderwerp waarbij je gelijk denkt aan maatschappelijk werk. Toch kunnen we iets voor elkaar betekenen op het gebied van gedragsbeïnvloeding.” Jort vindt het fijn dat deze ruimte er binnen LIMOR is. “Ik mag graag pionieren. Het helpt dat ik hiervoor vertrouwen krijg, zolang ik mijn keuzes goed onderbouw.”

Warme organisatie

Jort viert bijna zijn 12,5 jaar jubileum bij LIMOR. “Als ‘broekie’ kwam ik binnen en ik ben dankbaar voor alle kansen die ik kreeg. Ik voel me gewaardeerd en ervaar de samenwerking met collega’s als heel positief en makkelijk.” Door zijn extra taak als interne auditor, waarin hij de zorgprocessen bij andere teams onderzoekt, heeft hij de organisatie nog beter leren kennen als warm en broederlijk. “Of je nu begeleider bent of directeur: in alle lagen van de organisatie draait het om mensen verder willen helpen. Dat vind ik mooi. Onder de streep is dat wat mij drijft: mensen blij maken.”